چگونه میزان تلویزیون نگاه کردن فرزندم را کاهش دهم؟

میزان زمانی که کودکان صرف تماشای تلویزیون می‌کنند، بستگی به عوامل مختلفی همچون: سن، هنجارهای فرهنگی، عادات خانوادگی و پیشرفت‌های فناوری دارد که می‌تواند متفاوت از یکدیگر باشند.

قبل از ظهور رسانه‌های دیجیتال و پلت‌فرم‌های پخش آنلاین، تلویزیون سنتی، رایج ترین سرگرمی برای کودکان بود. مطابق تحقیقات انجام شده توسط سازمان هایی مانند آکادمی پزشکی اطفال آمریکا (American Academy of Pediatrics) میانگین زمانی که کودکان صرف تماشای تلویزیون می کنند در گروه های سنی مختلف متفاوت است که به برخی از آنها اشاره کرده ایم:

مطالعات نشان می دهد که کودکان در سنین پیش دبستانی به طور متوسط حدود 2 تا 4 ساعت در روز تلویزیون تماشا می کنند. با این حال متخصصان اغلب توصیه می‌کنند که زمان نمایش صفحه (تلویزیون و موبایل) را برای این گروه سنی به حدود 1 تا 2 ساعت در روز محدود کنید.

با بزرگتر شدن کودکان، عادات تماشای تلویزیون در آنها بیشتر شدن می یابد. به طور متوسط، کودکان دبستانی ممکن است حدود 2 تا 3 ساعت در روز تلویزیون تماشا کنند. باز هم محققین بر این محور تأکید دارند که تعادل بین تماشای صفحه تلویزیون و موبایل بایستی به حداقل ترین حالت ممکن برسد و به جای آن، بازی در فضای باز جایگزین شود.

عادات تماشای تلویزیون در میان نوجوانان تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله تکالیف مدرسه، فعالیت های فوق برنامه و مشارکت اجتماعی می باشد. به طور متوسط، نوجوانان ممکن است حدود 1 تا 2 ساعت در روز تلویزیون تماشا کنند. با این حال، این گروه سنی احتمالاً با سایر اشکال رسانه های دیجیتال مانند پلتفرم های پخش فیلم، رسانه های اجتماعی و بازی های آنلاین نیز درگیر هستند.

نکته: این ارقام میانگین های تقریبی هستند و می توانند به طور قابل توجهی مطابق شرایط فردی و تفاوت های فرهنگی متفاوت باشند.

تحقیقات (به ویژه در دوران پیش‌دبستانی) نشان داده‌اند، هر دقیقه‌ای که جلوی صفحه نمایش سپری می‌شود، توانایی تمرکز، یادگیری، و مهارت‌های خودکنترلی را افت می‌دهد و به مهارت‌های زبانی و تفکر انعطاف‌پذیر کمک چندانی نمی‌کند اما به افراد بالای دو سال کمی زمان خریداری تبلت داده می‌شود. اکثر متخصصان موافقند که زیر دو سال استفاده از این وسیله "سمی" است اما من این محدودیت سنی را سه سال می‌پندارم.

کسی نمی‌تواند با اطمینان بگوید که با توسعه محیط‌های تعاملی، یک‌طرفه بودن صفحه نمایش به مرور زمان کم شدن نمی‌یابد. از آنجایی که همه چیز جامعاً غیرقابل پیش‌بینی است و نمی‌دانیم که آیا صفحه نمایش به معنای واقعی به ما پاسخ خواهد داد یا چه می‌گوید، این نوع رابطه در واقع به کیفیت یک ارتباط متقابل نزدیک می‌شود.

با این حال، نمی‌توانم به دلایل «پنهان» که چرا والدین از طرفداران سرسخت استفاده از گوشی‌های هوشمند یا تبلت، به غیر از «مزایای کودک» هستند، فکر نکنم. با وجود اینکه تردید داریم که رابطه اکران را اعتیاد بدانم، اما از دکتری که سیگار کشیدن را ممنوع می کند می پرسم که آیا با گفتن «اگر یک یا دو نوشیدنی بخورم چه می شود» تفاوت دارد. می گویید "چه خبر است؟" در حالی که ممکن است برای بسیاری از ما، به ویژه محدود کردن آزادی یا فعالیت های یک فرد به دلیل مضر بودن بالقوه برای رشد آنها، غیر منطقی به نظر برسد، مسئولیت ما در قبال مراقبت و حمایت از کودکان به ما اجازه نمی دهد که این "سرگردان" را با آزادی واقعی یکی بدانیم.

چگونه بفهمیم که در هر مقررات آزادی برای کودکان در حال عبور از مرز بین مقررات و تخریب هستیم؟ ملاک من این است که چیدمان چه کسی را "راحت" می کند. اگر والدین با برنامه بسیار راحت هستند، لازم است مطمئن شوند که کودک را زیر نظر دارند. من از آسایش والدین ایرادی نمی گیرم، اما با نگاهی به تجربه باید مطمئن شد که به نام آزادی یا انضباط، راحتی خود را به کودک تحمیل نکنیم!

ایجاد تعادل بین زمان تماشای تلویزیون کودکان با سایر فعالیت ها همانند: بازی در فضای باز، مطالعه، گذراندن وقت با خانواده و… برای اطمینان از فعالیت سالم آنها مهم است.

محدودیت‌های زمانی خاصی را برای کودکان جهت تماشای تلویزیون تعیین کنید و آن‌ها را به وضوح به فرزندان‌تان بگویید. این رفتار به آنها کمک می کند تا مرزها و انتظارات را درک کنند. برخی از والدین استفاده از صفحه نمایش را به 30 دقیقه قبل از شام یا به آخر هفته‌ها محدود می‌کنند. بهتر است یک ساعت قبل از خواب، استفاده از تلویزیون را ممنوع کنید.

تلویزیون ها را از اتاق خواب دور نگه دارید تا از تماشای بیش از حد و بدون نظارت جلوگیری کنید. داشتن یک مکان مشخص برای تماشای تلویزیون نیز نظارت و کنترل آن را آسان تر می کند. به یاد داشته باشید که هدف، یافتن تعادلی بین سبک زندگی و ارزش های خانواده است که برای شما کارساز می باشد؛ رویکردی که انتخاب می‌کنید به سن، شخصیت و روال کلی خانواده‌تان بستگی دارد.

زمان های خاصی از روز را برای تماشای تلویزیون تعیین کنید، مثلاً بعد از تکالیف یا قبل از خواب! این امر از تداخل تلویزیون با سایر فعالیت های مهم جلوگیری می کند.

یک تایمر یا زنگ هشدار تنظیم کنید تا به کودکان یادآوری کند که زمان تماشای تلویزیون آنها تمام شده است. این یک نشانه دیداری و شنیداری را فراهم می کند و انتقال آنها به فعالیت های دیگر را آسان تر می نماید.

زمان تماشای تلویزیون را به انجام کارهای خانه، تکالیف یا سایر مسئولیت ها مرتبط کنید. با این کار برای آنها مفهوم کسب امتیاز از طریق تلاش را می آموزید.

انواع فعالیت‌های جایگزین را فراهم کنید که فرزندان‌تان می‌توانند در آن شرکت کنند؛ مانند خواندن، بازی کردن در بیرون، انجام کاردستی یا بازی‌های رومیزی.

کودکان اغلب رفتار والدین خود را تقلید می کنند. اگر از عادات سالم استفاده از تلویزیون و رسانه های مجازی پیروی کنید، آنها نیز از شما یاد خواهند گرفت.

تا آنجا که ممکن است مدت زمانی که تلویزیون تماشا می کنید را به یک فعالیت مشترک با فرزندانتان تبدیل کنید. به فرزندانتان هنگام تماشا و بازی کردن توجه کنید. بعضی وقت ها فیلم یا بازی خانوادگی داشته باشید و در مورد چیزهایی که با هم دیدید صحبت کنید.

بسیاری از دستگاه‌ها به شما اجازه می‌دهند که مقدار استفاده از برنامه ها را محدود کنید.
برای مثال، ممکن است محدودیت‌های جداگانه‌ای برای بازی تعیین کنید. یا ممکن است یک محدودیت کلی ساعت/دقیقه برای مدت زمان صفحه نمایش در روز تعیین کنید.

اگر فرزندتان برای تماشای صفحه نمایش(گوشی یا تلویزیون)فریاد می‌زنند یا گریه میکنند فعالیت‌های سرگرم‌کننده ی دیگری پیشنهاد کنید تا از این کار جلوگیری کنید.
تماشای تلویزیون برای مدت طولانی می تواند تأثیرات مختلفی بر رشد جسمی، شناختی و اجتماعی و عاطفی کودکان داشته باشد.

تماشای طولانی مدت تلویزیون می تواند به سبک زندگی بی تحرک کمک کند و منجر به چاقی و مشکلات مربوط به سلامتی شود.

خیره شدن به صفحه نمایش برای مدت طولانی می تواند چشم کودک را تحت فشار قرار دهد و به طور بالقوه باعث مشکلات بینایی شود.

تماشای طولانی مدت تلویزیون، به خصوص نزدیک به زمان خواب، منجر به اختلال در خواب می شود.

تماشای تلویزیون برای مدت طولانی ممکن است جایگزین فرصت‌هایی برای درگیری فعال و اکتشاف شود و رشد مغز را محدود کند.

مصرف غیرفعال محتوای تلویزیون ممکن است درگیر شدن در فعالیت های عملی، تفکر خلاق و تخیلی کودک را افت دهد.

صرف زمان زیاد برای تماشای تلویزیون می تواند زمان دسترس برای مطالعه، تکالیف و سایر فعالیت های آموزشی را کم شدن دهد.

قرار گرفتن مداوم در معرض عکس‌ها با سرعت و دگرگونی‌ها شتابان صحنه در تلویزیون ممکن است بر توانایی کودک برای تمرکز روی کارهایی که نیاز به توجه مداوم دارند تأثیر بگذارد.

صرف وقت زیاد برای تلویزیون می تواند تعاملات رو در رو را محدود کند که برای توسعه مهارت های اجتماعی، همدلی و هوش هیجانی بسیار مهم است.

قرار گرفتن در معرض محتوای رسانه ای ممکن است باعث شود کودکان انتظارات غیر واقع بینانه ای در مورد زندگی، روابط و دارایی های مادی ایجاد کنند.

محتوای گرافیکی یا خشونت آمیز در تلویزیون می تواند کودکان را نسبت به خشونت در دنیای واقعی حساس کنند و منجر به حساسیت زدایی عاطفی بالقوه شود.

برخی از مطالعات نشان می دهند که بین قرار گرفتن بیش از حد در معرض محتوای خشونت آمیز تلویزیون و رفتار پرخاشگرانه در کودکان ارتباط وجود دارد.

تبلیغات در تلویزیون می تواند مادی گرایی و مصرف گرایی را ترویج دهد و به طور بالقوه بر خواسته ها و اولویت های کودکان تأثیر بگذارد.

در حالی که برنامه‌های آموزشی می‌توانند مزایایی داشته باشند، زمان زیاد تلویزیون ممکن است فرصت‌های کودکان را برای مشارکت در مکالمه افت دهد و مهارت‌های زبانی قوی را توسعه دهد.

تلویزیون اغلب تجارب یادگیری غیر فعال را ارائه می دهد، که ممکن است به اندازه روش های یادگیری عملی و تعاملی موثر نباشد.

مطالعات نشان داده اند که زمان بیش از حد صفحه نمایش می تواند منجر به بیشتر شدن شانس چاقی در دوران کودکی شود . مشکلات خواب ؛ افسردگی و اضطراب ؛ و تاخیر در تفکر، یادگیری زبان و مهارت های اجتماعی.

مطالعات نشان داده‌اند که کودکانی که زمان زیادی را در صفحه نمایش خود می‌گذرانند، به احتمال زیاد رفتار بیش‌فعالی و بی‌توجهی نشان می‌دهند و در ادامه تصمیم‌های ضعیف‌تری می‌گیرند.

تماشای بیش از حد تلویزیون می تواند تأثیرات منفی بر رشد کودکان، ز جمله مهارت های زبانی و شناختی، سلامت جسمانی و تعاملات اجتماعی داشته باشد. تعیین محدودیت ها به ترویج عادات سالم تر و فعالیت های متعادل کمک می کند.

انتخاب محتوای آموزشی و متناسب با سن کودکان بسیار مهم است. به دنبال نمایش هایی باشید که برای آموزش، ترویج ارزش های مثبت و تشویق تفکر و مشارکت فعال طراحی شده اند.

استفاده بیش از حد از تلویزیون می تواند منجر به طیف وسیعی از پیامدهای منفی شود. تماشای طولانی مدت با سبک زندگی بی تحرک همراه است که می تواند به صعود وزن و مسائل مختلف سلامتی کمک کند. علاوه بر این، گذراندن زمان بیش از حد در مقابل تلویزیون ممکن است منجر به نزول تعامل اجتماعی و عدم مشارکت در فعالیت‌های معنادارتر شود. به طور کلی، استفاده طولانی مدت از تلویزیون باید تعدیل شود تا سبک زندگی سالم تر و رفاه کلی حفظ شود